‫- اه، لطفا جدی باش. ‫- من خیلی جدی هستم!
‫این که زدی مشت بی هوا بود!
‫خب اگرم باشه که نیست،
‫حقت بود!
‫برای چی، نجات دادنت از ‫مارمولکای غول پیکر؟
‫- مارمولکای غول پیکری که لازم نبود از پسشون بر بیام... ‫- یعنی تو از پسشون بر اومدی؟
‫اگه باک سوخت رو درست می کردی ‫اینجوری نمی شد!
‫آها! پس همش تقصیر منه!
‫بله!
‫با این حال بازم مشت بی هوا زدی.
‫نه این مشت بی هوا بو...
‫- آی! حروم... ‫- آی! خدا لعنتت کنه!
‫صبر کن! بس کن!
‫- چی؟! ‫- اون!
‫خدا لعنتش کنه.
‫چیه؟
‫و واقعا متوجه نمیشم چرا این ‫ربطی به تو داره.
‫من مالک اینم!
‫- منظورم... ‫- منظور من اون کاسبی اونجا بود!
‫- و من صاحب اینجام! ‫- تو صاحب ایستگاه پلیس نیستی!
‫- آره ‫- خب، من...
‫خفه شو. و مادر، من فکر می کنم ما از این نکته که ‫چقدر فرود شگفت انگیز می شد اگه
‫میدونی کنه...
‫- درست فرود میومدی؟ ‫- مگه نه؟
‫اگه اما و اگر هم شیرینی و آجیل بودن
‫هممون می تونستیم جشن کریسمس بگیریم.
‫و شاید بابا نوئل برام
‫یه هواپیمای دریایی جدیده ‫شصت هزار دلاری بیاره!
‫اینقدر شلوغش نکن، کامل ‫داغون نشده،
‫فقط بال جدید می خواد.
‫- و یه باک سوخت. ‫- زنیکه؟
‫باید از آمریکا برسه اینجا! ‫خدا میدونه کی.
‫سه ماه طول کشید تا تجهیزات ‫بی سیم رو بیارن.
‫و خدا میدونه چقدر پولش میشه!
‫و کارخونه هواپیما.
‫- احتمالا میدونه چقدر میشه قیمتش. ‫- تو پولشون رو میدی.
‫خب کاسبی برای توئه...
‫که حسابشو کامل دارم.
‫تو پولشونو میدی!
‫- ولی... ‫- و در همین حال...
‫بهتره بفهمی که چطور پولی که
‫توی شرکت هوایی آرچر بدست نمیارم ‫جایگزین کنی،
‫یا چمدونتو جم کنی بری!
‫چمدون ندارم ساک دارم!
‫خوب جوابشو دادی.
‫- حالا این هواپیما رو از خیابون ببر بیرون! ‫- از کجا؟
‫خیابون! خیابون! ‫(زبان فرانسوی)
‫- خیابون دیگه چیه؟ ‫- فکر کنم یه ماده اولیه سسه؟
‫مثل سس گوشت و اینا.
ارائه شده توسط وبسایت دنیای سریال .:: DonyayeSerial.com ::.
‫زیرنویس از: ‫میثم موسویان - meysam.unicorn telegram: @unicorn025
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دنیای سریال را در تلگرام دنبال کنید @DonyayeSerialTel
‫فکر می کنم بالهای جدید برای لوسی
‫- حدود پنج هزار... ‫- که ما نداریم...
‫و بدون لوسی نمی تونیم در بیاریم.
‫باید برای پول در اوردن پرواز کنیم،
‫اما باید پول داشته باشیم ‫تا بتونیم پرواز کنیم، پس...
‫آره مثل دور منطقی میمونه.
‫فکر نکنم هنوز چنین چیزی وجود داشته باشه.
‫پس... پول. ‫فکری داری؟
‫- نه. ‫- هر چیزی اومد به ذهنت بگو.
‫- نه ‫- پم
‫- نه ‫- هیچ فکر بدی وجود نداره.
‫اوضاع تغییر کرده پس؟!
‫- چی؟ ‫- یهویی همه ایده ها خوب میشن!
‫- تو چی...؟ ‫- هیچ ایده بدی نیست؟
‫ای خدا، راجب...
‫- اون فکر وحشتناکی بود! ‫- نه، نبود!
‫ما سوژه خنده اندیس شده بودیم!
‫- و پولم از دست دادیم! ‫- آره خب،
‫شاید از زمان خودش جلوتر بود ولی...
‫- اوه خدای من... ‫- محلی بود، پایدار بود...
‫- داغون بود! ‫- داغون نبود!
‫یکی بخر دو تا ببر، یکی بخر دو تا ببر! ‫(زبان اسپانیولی)
‫چینچیلای داغ! ‫(یه نوع سنجاب)
‫بیا بخور حالشو ببر!
‫خدا لعنتش کنه.
‫تازه پوست فروشا اون گوشتا ‫رو مجانی به ما دادن.
‫احتمالا توی کارخونه چسب مجانی باشه،
‫به این معنا نیست که مردم بخوان بخورنش.
‫چون از گوشت اسب پیرم ارزونتره!
‫چینچیلا ولی
‫یکی از بهترین پوستایی داره که می تونی بخری!
‫راسو هم همینطور ‫ولی مردم نمیخان بخورنش!
‫- من راسو خوردم. ‫- هیچ شکی ندارم!
‫- چطور بود؟ ‫- مزه راسو میداد.
‫خب خانوم پریس...
‫بیا ببینم چی شدی.
‫باشه، اما گیر نده...
‫- چیز زیادی نداشتم به خودم برسم. ‫- معلومه.
‫نمی تونی یه چیزی بزاری زیرش؟
‫- بزارم زیر چی؟ ‫- سوتینت.
‫منظورم کمد لباسم بود!
‫من برای ماه عسل وسیله جم کرده بودم، نه...
‫وارد شدن به شرم ابدی!
‫باید یه چیزی بزاری زیرش.
‫چرا که نه؟ ‫شنیدی مامانت چی گفت،
‫- براش تقاضا هست. ‫- چون من فکر نمی کنم ممکن باشه
‫یه کارخونه تجهیزات بیسیم اینجا درست کنیم
‫آره احتمالا جاش بده.
‫- این اولین نگرانیته؟ ‫- الویت بندیشون نکردم!
‫خب مشکل من کمبود ویتامین و خارشک و
‫بقیه بیماری های چرتیه که ‫آدمای فقیر می گیرن.
‫نمیدونم اون مجسمه چقدر می ارزه.
‫صبر کن، چی؟ ‫کدوم مجسمه؟
‫نمی دونم توی جنگل پرنسس ‫و اون آلمانیه
‫راجب یه جور مجسمه صحبت می کردن.
‫- چه جور مجسمه ای؟! ‫- نمیدونم، یه جوری دیگه...
‫- مثلیه مجسمه بومی؟! ‫- اونا...
‫پس برای همین اون آلمانیه اومده جزیره!
‫یشمیه؟ زمرد؟ یاقوت؟
‫- طلا ؟! ‫- اونا نگفتن!
‫شرط می بندم یه میمون طلاییه!
‫نه! یه میمون طلایی نیست!
‫- نمی دونی اینو! ‫- چرا میدونم!
‫- یه میمون طلایی نیست. ‫- اما میتونه طلایی باشه.
‫آره فکر کنم، تا زمانی که ‫شکل میمون نباشه.
‫- راجب چی حرف میزنی؟ ‫- چرا تو یه سگ نیستی؟
‫- خفه اسکل. ‫- نمی تونی پرواز کنی.
‫- خب کجاست؟! ‫- نمی دونم!
‫- چی کجاست؟ ‫- مجسمه!
‫اما از اونجایی که خواستن ما ببریمشون
‫روی جنگل... فکر کنم توی جنگل باشه.
‫یه مجسمه طلایی، یه جایی توی جنگل.
‫من شرط میبندم که میلیونها دلار ارزش داره!
‫فکر کنم باید مدادتو تیز کنی.
‫- ببخشید؟ ‫- "مدادت رو تیز کنی؟"
‫یه اصطلاحه؟
‫- عبارت رایجیه مگه نه؟ ‫- نه.
‫یعنی حساب کتابت مشکل داره.
‫دولت من صد هزار رایش مارک میده ‫(پول رایج در آلمان رایش سوم)
‫برای مجسمه، یه قرون هم بیشتر نمیده.
‫به نظرت ژاپن چقدر میده...
‫چه ربطی به ژاپن داره؟
‫مطمئنم که اونا میخوان یه فرودگاه ‫توی جزیره اجاره کنند،
‫اگه مثلا به آمریکا اعلان جنگ کنن.
‫وای خدا. جدی میگی؟
‫فرانسوی ها مردم منو برای ‫صدها سال تحت سلطه گرفتن.
‫من هر کاری می کنم که از ‫شرشون راحت بشم.
‫هر کاری؟ یا اصطلاحا گفتی؟
‫- چرا؟ چی تو فکرت بود؟ ‫- اوه.
‫گفتنش سخته، ذهنم خیلی درگیره،
‫- خیلی فکرا هست. ‫- یکیشو انتخاب کن.
‫شاید ما بتونیم پونصد هزار ‫تا بدیم؟
‫- صبر کن، چیکار میکنی؟ ‫- هیس! وانمود می کنم دارم زنگ میزنم.
‫سلام ژاپن؟ ‫سلام آره، گوش کن
‫باشه! یه میلیون رایش مارک!
‫فقط وقتی مجسمه رو گرفتیم ‫قابل پرداخته.
‫و تا الان حتی نمی دونیم کجا ‫دنبالش بگردیم.
‫برای اون، من اینو پیدا کردم.
‫بین کاغذای جدم مخفی شده بود.
‫عالیه! پس قبوله؟
‫اگه وقتی زمانش برسه،
‫آلمان به مردمم کمک کنه که ‫فرانسه رو سرنگون کنیم.
‫آره می تونم قول بدم که
‫به زودی نمی خواد نگران ‫فرانسه باشی.
‫پس بله آقای سیبرت. قبوله.
‫خیلی خوبه.
‫فکر کنم به یه مداد اشاره کردی؟
‫آره! یه مداد بزرگ دارم...
‫میبینیم.
‫فاکس یه خونه جنگلی ‫تو حاشیه شهر کرایه کرده،
‫می گم دزدکی بریم تو ‫سر و گوشی آب بدیم،
‫ببینیم چی می تونیم در مورد این ‫مجسمه طلایی که میمون نیست پیدا کنیم.
‫- پس ازش دزدی کنیم. ‫- از نظر فنی دستبرد بزنیم، اما...
‫خفه شو، ولی آره برای سر نخ.
‫- شاید یه نقشه باشه. ‫- آره مثل نقشه گنج!
‫آره با یه ضربدر روش،
‫- با جمجمه و استخون... ‫- چرت نگو!
‫چرا باید یه نقشه چیزای دزد ‫دریایی توش داشته باشه؟
‫خب ما تو کار حمل و نقلیم.
‫راجب مداده شوخی نمی کردی مگه نه؟
‫- موضوع جالبی برای بحث نیست. ‫- درسته.
‫برام جالبه که حتی در اوج احساساتت،
‫اصلا لهجه پولینیزی نداری.
‫چون منو فرستادن آمریکا مدرسه
‫از وقتی 5 سالم بود تا دانشگاه.
‫با این حال به متحد شدن با ژاپن ‫اشاره کردی.
‫فکر می کنم که وفاداریت با ‫ایالات متحدست.
‫حتما! چون خیلی برای هاوایی ‫خوب بوده این وفاداری.
‫همیشه برام مسخره بوده که
‫اگه واقعا میخوای خودتو بفروشی ‫درست بفروش.
‫درسته.
‫خب چرا دولت آلمان به ‫توپوا اینقدر علاقه منده؟
‫- چی...؟ ‫- توپوا. مجسمه.
‫- خب... ‫- نگران اونا نباش.
‫برای این که به محافظای سلطنتی ملحق ‫شن وقتی 12 سالشونه،
‫با این موافقت می کنن که ‫زبون هاشون بریده بشه،
‫یا خدا!
‫- شوخی کردم. ‫- ببخشید...
‫خیلی زیاد نژاد پرستانه بود حرفم؟
‫برید.
‫خب، آلمان توپوا رو میخواد.
‫خب، پیشوا...
‫- اون یارو که شبیه چارلی چاپلینه؟ ‫- نه!
‫نه. ما هیچوقت اینو نمیگیم.
‫- واقعا؟ ‫- باور کن. به هر حال پیشوا...
‫یک انسان شناس باهوشه.
‫برای همین آلمان می خواد یه ‫موزه بسازه.
‫- خوبه... ‫- قوی ترین موزه دنیا!
‫برای کودکان، ‫از همه سنین.
‫خب، نقشه اینه...
‫ما باید فاکس رو تا چند ساعت ‫از خونش دور نگه داریم،
‫بعد این که اینجا شامش رو خورد...
‫از کجا میدونی اینجا غذا میخوره؟
‫دیگه کجا می خواد بخوره؟ لوئیجی؟
‫- من از غذای لوئیجی خوشم میاد. ‫- آره، تو با مگس ها هم جفتگیری می کنی.
‫- جفتگیری نمی کنم. ‫- خفه شو. بعد شام،
‫- باید مطمئن شیم اینجا می مونه... ‫- باشه.
‫نمی خوای بدونی چطور؟
‫- من می خوام بدونم چی و چرا. ‫- چی؟
‫شما خلا اینجا چکار می کنید،
‫و این که چرا اینجا هستید؟
‫محض اطلاعت داریم روی یه نقشه کار می کنیم
‫که پول در بیاریم که بدیم به تو ‫و باهاش باله جدید بخریم...
‫بهتره فروختن چینچیلا نباشه!
‫- اوه خدای من... ‫- هه اوه خدای من!
‫- می بینی؟ ‫- چینچیلا! یادم رفته بود!
‫- چینچیلا نیست. ‫- ای خدا....
‫خب هر چیزی که هست جای ‫دیگه انجامش بده.
‫- ما نمی تونیم. ‫- چرا که نه؟!
‫چون میخوایم اونو استخدام کنیم.
‫صبر کن، چی؟
‫صبر کن ببینم! ما منظورت کیه؟!
‫- منظورت ماییم یا... ‫- آره!
‫نه، ... برای بعد شامه.
‫- آها. ‫- فهمیدم قضیه رو.
‫می خوایم برای یه ساعت ‫سر آلمانیه رو گرم کنه.
‫اون مرتیکه آلمانی زشت؟
‫- نه! ‫- چرا حرف میزنی؟
‫خب اولا، نقشت چیه،
‫و دوما چه ربطی به فاکس داره؟
‫اولا هیچی، دوما هم هیچی.
‫- برای یه ساعت؟ هزار فرانک. ‫- چی؟!
‫- صبر کن، این خیلیه؟ ‫- بله!
‫- بستگی داره... ‫- آره!
‫اگه فکر کنی 35 دلار زیاده.
‫- چی؟! ‫- مگه نه؟!
‫خب باید ببینیم بازار ‫چطوره...
‫و اگه من 40 درصد گیرم بیاد...
‫فقط چهارده دلار؟
‫خب منهای اتاقت و امکانات،
‫- بزار بگیم 9. ‫- نه دلار؟
‫برای داشتن یه رابطی جنسی ‫با یه فرد کاملا غریبه.
‫نمی دونم چرا اینقدر عصبانی هستی،
‫من غریبه بودم مجانی به من دادی.
‫خب حداقل اون دو تا چشم داره.
‫- هی ‫- هزار تا لطفا، پیش.
‫- اعتماد کجا رفته؟ ‫- پول کجا رفته؟
‫- پم؟ ‫- چی؟ اهه...
‫پس انداز کرده بودم یه روز ‫به خودم برسم.
‫برم آرایشگاه، لباس جدید بگیرم...
‫کسی براش مهم نیست.
‫- داره جفتگیری میکنه. ‫- یه میز برای شام لطفا.
‫به آَشپز بگو که من
‫بزرگترین استیک اینجا رو میخوام ‫نیم پز و آبدار.
‫باید دوباره انرژی بگیرم.
‫سعی کنم عاشقش نشی.
‫و اگه الان شروع کنی
‫می تونی یه وعده غذای ‫مجانی گیر بیاری.
‫- تو گفتی که هزینه ها از حقوقم کم میشه! ‫- فقط صبحونه عزیزم.
‫- چی...؟ ‫- پنجه خرس مجانی!
‫خب... درخت نون قضیش چیه؟
‫به طور معمولی میوش یه کیلوئه.
‫شوخی بود.
‫هی، اون سیب زمینی ها
‫- و بقیه چیزا رو میخوری یا نه؟ ‫- بله؟
‫چون شاید منم باید یه چیزی بخورم.
‫- من دارم مست میشم. ‫- بله.
‫و وقتی که مست میشم یکم... ‫دیوونه میشم.
‫- بله؟ ‫- بلههه.
‫پس حداقل نیاز دارم به مدل مو، مراقبت...
‫هویج!
‫نگران نباش عزیزم... ‫من یه هویج گنده برات دارم.
‫وای. چطور هنوز مجردی؟
‫خب کراکرز، اینجا نوبت توئه...
‫- اون پنجره دستشویی رو میبینی؟ ‫- آره.
‫می خوام بری تو و در جلویی ‫رو برای ما باز کنی.
‫بله
‫- و آروم باش! ‫- بله بله بله!
‫انگار...
‫چی...؟
‫- ببخشید! ‫- خدا لعنتت کنه...
‫- ببخشید! ای خدا. ‫- بیا بریم.
‫- به خدا قسم... ‫- و میدونی که اونا مثل دهه هشتاد زندگی میکنن.
‫- چند سالشه؟ ‫- حدود 40؟
‫خدا لعنتت کنه پرنده!
‫خب کی اونو اینجا می زاره؟!
‫تو موقعیت هستی؟
‫برای چی؟
‫- برای باز کردن در! ‫- چی؟
‫- در لعنتی رو باز کن! ‫- چطور؟
‫- منظورت چیه چطوری؟! ‫- آره، نقشت چی بود؟
‫نمیدونم، بپر رو دستگیره!
‫- دستگیرش گرده! ‫- معلومه که گرده.
‫اوه خدای من.
‫اوه خدای من. اوه خدای من. ‫خب، بزار فکر کنم
‫اگه ما...
‫چی؟! چرا اینکارو کردی؟
‫چون کل شبو وقت نداریم!
‫و نمی خوایم فاکس بدونه یکی ‫وارد خونش شده!
‫خب، اون میفهمه...
‫دهنتو باز کن عزیزم!
‫قطار داره میره تو ایستگاه!
‫هوو هوووو!
‫اوضاع چطوره خانم وندرتانت؟
‫عالیه، عالیه.
‫شما و مهمونتون دوست دارید
‫طبقه بالا تو اتاقتون سیگار و ‫مشروب سرو بشه براتون؟
‫بله، ما خیلی دوست داریم.
‫هوو هوووو.
‫چرا اینقدر عصبانی هستی؟!
‫چون ریدی روی مبل!
‫- من ترسیده بودم! ‫- از چی؟!
‫ازین که چقدر عصبانی میشی که ‫ریدم روی مبل!
‫پرنده، به خدا... آی!
‫- چی؟ ‫- چیه؟
‫یه کیف بزرگ قهوه ایه پم.
‫با یه بیسیم جاسوسی داخلش.
‫پرنده؟
‫بس کنید خل و چلا.
‫بیاید اینجا رو نگاه کنید.
‫- چی.... ‫- حالا اینو ببین...
‫- چی نوشته؟ ‫- نمیدونم. اما فکر می کنم
‫- این آلمانیه یه کاسه ای زیر نیم کاسشه. ‫- موافقم.
‫آره عزیزم،
‫با آهنگ جاز خیلی ‫قشنگ می رقصی...
‫از دست اینا!
‫- صبر کن، چی؟ ‫- و ما میرقصیم...
‫بچه ها، اینو ببینید!
‫یا خدا! این جزیرست!
‫- پشمام! ‫- پرنده ها اینجا میگم پرهام!
‫ببین، این مجسمست!
‫خب، بیا بریم!
‫نه، ما نمی تونیم
‫نقشه رو ببریم، میفهمه ازش دزدی شده!
‫- نه بابا!؟ ‫- خب از نظر فنی سرقته، اما...
‫پرنده! پم، کپیش کن!
‫- پرنده رو؟ ‫- نقشه رو! خدا لعنتت کنه!
‫تو نقشه رو کپی کن ما ‫اینجا رو تمیز می کنیم!
‫- خب از کجا شروع کنیم؟ ‫- تو خودت فرچه گردگیری هستی.
‫ای جنده دیوونه!
‫این بیدارت می کنه!
‫حرومزاده... ‫تق تق!
‫نه! نه!
‫- ما چی داریم اینجا؟ ‫- هیچی! چی میخوای؟!
‫برات برندی اوردم اما انگار
‫میزبانت خیلی خورده.
‫- شاید بهتره بزاریم بخوابه. ‫- اون چیزیش نیست برو بیرون!
‫بیا بزاریم بخوابه.
‫خدا لعنتت کنه زن!
‫- کری یا احمقی؟! ‫- یکیشو انتخاب کن.
‫مانو عزیزم میشه یه تک پا بیای؟
‫لطف می کنی
‫به مهمون خانم وندرتانت درو نشون بدی؟
‫باشه! از الان به بعد،
‫- من پاستای خامه ای رو تو مغازه لویجی میخورم! ‫- اوق! لویجی.
‫بیا... بیا...
‫پاشووو!
‫الان نه دلارمو میگیرم؟
‫- نه ‫- هوو هوووو!
‫نمی تونم صبر کنم تا اون ‫مجسمه لعنتی رو پیدا کنم
‫و ازین جزیره لعنتی برم بیرون!
‫و چرا من انگلیسی حرف میزنم؟!
‫پم، نقشه چطوره تموم شد؟
‫صبر کن...
‫آره، ببخشید، انجام شد!
‫- چیی؟! ‫- میدونم داره بدتر میشه!
‫من گفتم تف بزن! ‫چرا تف نزدی!؟
‫چرا سوراخ کونتو ندوزم که
‫مثل یه مرغ شکم پر بشی؟!
‫- ها؟ ‫- چی؟
‫- اینجوری انجامش نمیدن؟ ‫- اولا،
‫مطمئنم قبل از آشپزی سوراخ
‫کون هر پرنده ای رو جدا می کنن...
‫این چی بود؟
‫پنجره شکسته...
‫- خب میریم نقشه دو! ‫- چی، نه، من از نقشه بی متنفرم!
‫ما نقشه دو رو انجام میدیم.
‫و بهتره خوب اجراش کنی پرنده!
‫بیا، از پشت!
‫سلام؟
‫ای بابا... شروع شد...
‫وای پسر، نقشه دو عالیه.
‫خفاش! خفاش!
‫ببخشید؟ ‫لطفا بیا اینجا.
‫بله قربان؟
‫محض اطلاع دیشب من توسط
‫چیزی که به نظرم یه خفاش غول پیکر ‫جنگلی بود مورد حمله قرار گرفتم.
‫که این کارو با صورتم کرد و
‫خونم تو خون و کثافت ول کرد.
‫آه، وحشتناکه...
‫آره، خیلی افتضاح بود.
‫اما نه در مقایسه با این صبحونه!
‫و احتمالا نه در مقایسه ‫با این نقشه لعنتی.
‫- عجله داشتم خب. ‫- که گند بزنی؟
‫بهت میگم چی گنده...
‫اشتباه گرفته شدن با یه خفاش.
‫اوه، اما نه اندازه این نقشه.
ارائه شده توسط وبسایت دنیای سریال .:: DonyayeSerial.com ::.
‫زیرنویس از: ‫میثم موسویان - meysam.unicorn telegram: @unicorn025
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دنیای سریال را در تلگرام دنبال کنید @DonyayeSerialTel